Woorden zijn niet nodig…

03Okt07

Een leuk fragment uit de 50ste aflevering van De Lama’s
(op vrijdag 28 september):

Filed under: Algemeen, Jongeren   |  Leave a Comment

De Bruiloft vs. De Datum

27Sep07

Wanneer ik tegenwoordig mijn broer zie of aan mijn broer denk, dan gaan mijn gedachten automatisch naar 4 juni 2008. Oftwel; De Bruiloft. Hij heeft in de zomervakantie zijn vriendin ten huwelijk gevraagd en hebben DE dag op 4/6/’08 geprikt.

Ik vind het zo ontzettend leuk dat ik al zit te fantaseren over de dag, de kleding van iedereen en natuurlijk die van mezelf en hoe romantisch het zou zijn om ‘ja’ te mogen zeggen tegen je geliefde. Irene, mijn toekomstige schoonzus (dat is ze natuurlijk al een aantal jaren, maar dan niet officieel), heeft mijn moeder en mij gevraagd of we het leuk zouden vinden om te helpen met het zoeken naar een trouwjurk. Dat is natuurlijk een stomme vraag…. Natuurlijk zijn wij van de partij. Als getuige en ceremoniemeester weet ik iets meer van de dag, dan bijvoorbeeld mijn ouders en de familie. Zo nieuwsgierig als ik normaal ben, is nu niet aan de orde. Wat een geluk.

04-06-08 is niet bewust gekozen om de ’leuke datum’. Het kwam zo uit en daarom is het stadhuis van Purmerend op deze dag voor mijn broer. Je hoort veel van mensen dat ze data kiezen omdat het zo’n ’leuke’ datum is. Zo was er dit jaar geen muziekbandje te krijgen op 7 juli. Deze dag viel op zaterdag en waren allemaal bezet voor de huwelijksfeesten. Zoveel mensen willen trouwen op zulke speciale data, dat ik het niet eens meer uniek vind. Zo ook onze toekomstige Koning die met Maxima op 02-02-2002 elkaar het ja-woord gaven.  

Ik hoef niet op zo’n leuke datum te trouwen. Ik heb meer met data die wat zeggen. Misschien omdat je dan zoveel jaar bij elkaar bent, of omdat het een gezellige tijd is….Wat ik absoluut niet wil is op je eigen verjaardag, of die van je toekomstige man, trouwen. Hoe meer feesten in een jaar, hoe beter toch? Dat ga je toch niet combineren? Ik vind het al jammer dat ik mijn vriend, twee dagen voor mijn verjaardag heb leren kennen. Nou jammer is niet het goede woord, want ik ben super blij met hem, maar qua viering is het niet de meest geschikte datum.

Ik zie wel op welke dag ik mijn ja-woord ga geven. Ik vind het in ieder geval ontzettend leuk en ben zeer vereerd dat ik op deze dag getuige mag zijn. Het wordt vast een hele leuke en vooral mooie dag.

Wanneer ik ga denken zoals die mevrouw in het filmpje over haar trouwdatum; dan word ik gek. Als ik zo mijn trouwdatum ga beslissen dan hoef ik al niet meer te trouwen.

Filed under: Algemeen, Jongeren, Naoom   |  1 Comment

Dat kan je niet maken! (hmm, of toch wel?)

25Sep07

Gisteren…maandagmiddag, 16.00 uur. Ik hoor van mijn collega dat de zoon van mijn vorige baas is overleden. Hoe kan dat nou? Net 24 jaar, getrouwd met zijn liefde van 19 jaar….Dat kan niet!

Geschrokken………………………….Verbijsterd…………………Ongeloof………………….Boos

Dat was ik. “Hoe?” was mijn eerste vraag. Dat kan toch niet. Zo’n jonge jongen. “Hij kon niet ziek zijn want dan had ik dat geweten”, dacht ik snel in mijn hoofd. Nadat mijn collega vertelde dat het vorig week is gebeurd door een botsing met een vrachtwagen in Weesp, was ik verbijsterd. Hoe het precies is gebeurd, dat weet niemand. De politie is nog steeds op zoek naar getuigen.

Vandaag, was ik vroeg thuis van school. Nog steeds denk ik aan mijn baas. Wat afschuwelijk. Misschien komt het net doordat ik een condoleancekaart op de bus heb gedaan, maar ik vind het nog steeds onwerkelijk. Tijdens het maken van mijn huiswerk dwaal ik toch weer af…..Google.

Hoe ga ik dit nu opzoeken? Ik zal toch niet zijn naam hoeven in te typen? Dat zal toch wel heel zorgwekkend zijn. Gelukkig, geen hits gevonden. Met de zoekwoorden ‘ongeluk, Muiden’, komt hetgeen wat ik zoek al snel tevoorschijn; 12.700 hits. Aandachtig lees ik hoe het is gebeurd, surf ik van site naar site en denk ik nog eens aan mijn baas. Nee, het is niet eerlijk. Ik zie nog 2 links op bladzijde 2 van mijn zoekresultaten die ik eigenlijk nog wel even wil lezen. Namelijk de melding van Spits en RTV-NH.

Mijn kippenvel veranderde in woede. Opeens een foto en beeldfragmenten van het ongeluk. Mijn eerste reactie “Dat kan je toch niet maken?”. Om zo als familie en/of bekende geconfronteerd te worden met de werkelijkheid….. Je zal het nieuws nog niet hebben gehoord en dat afschuwlijke beeld ’s avonds in het nieuws zien.

Als journalist zeg ik doen
Nu ik mijn gedachtes vertaal naar deze woorden op mijn weblog, bekijk ik het nu vanuit een journalistiek oogpunt. Wat had ik gedaan als ik journalist was en de slachtoffers niet had gekend? Tuurlijk, gewoon schieten die beelden! Het is dan misschien wel hard gezegd, maar mensen willen dit toch zien. Teneerste natuurlijk omdat er getuigen worden gevraagd, maar ook zeker omdat een mens nu eenmaal sensatie bewust is ingesteld.

Ik begrijp vanuit beiden oogpunten, die van de journalist en die van een ‘mens’, dat er voor beide standpunten een goede reden is om iets wel te plaatsen of juist niet. Namen bijvoorbeeld. Ik ben blij dat de slachtoffers niet met naam bekend zijn gemaakt met hun namen. Als journalist vind ik dat je de personen wel kunt omschrijven met leeftijd en plaatsnaam. Maar wat is de grens? Die bekende lijn is voor iedereen anders. Helaas zou ik zeggen, maar toch ook weer niet. Ik ben van mening dat nieuws mede door journalisten gemaakt wordt. Zolang deze journalisten niet de werkelijkheid/realiteit vergeten, en ik zelf natuurlijk ook niet, vind ik dat zo’n foto als hierboven, best geplaatst mag worden.

Ik wens mijn baas (en haar familie) heel veel sterkte toe met dit grote verlies.

Filed under: Jongeren, Journalistiek, Ouderen   |  Leave a Comment

met Uitzet naar Uitzetting

24Sep07

Nu alle festiviteiten voorbij zijn omtrent mijn verjaardag, ben ik nu echt officieel 22 jaar oud. Een mooie leeftijd, een symbolisch getal….

Een traditie dat ik al mijn kado’s op de kast neerzette, was dit jaar niet genoeg. De eettafel werd namelijk ook snel in beslag genomen om al mijn verrassingen neer te kunnen zetten. Eén ding is duidelijk: ik kan op mezelf gaan wonen. Van een waterkoker tot toetjesschalen van pannenonderzetters tot een gourmetstel. Ik ben dit jaar zo verwend, dat ik heel snel het huis uit moet omdat we het niet eens meer kwijt kunnen in dit huis.

Samen met mijn vriend kijken we al regelmatig op Funda. Dat vinden we leuk en kunnen vervolgens al lekker fantaseren over hoe we het huis in gaan delen en welke kleuren we voor welke kamer gaan gebruiken. Een zeer klein detail op elke website, maar zeker het belangrijkste detail: de vraagprijs van de woningen!

Beiden willen we voorlopig in Purmerend blijven wonen. We hebben onze vrienden, (bij)banen, centrum en niet te vergeten onze familie allemaal binnen handbereik. Doordat Purmerend met de dag steeds meer het woord stad verdient, stijgt de prijs aanzienlijk. Een beetje appartement kost hier al snel € 140.000. Dan is de buurt nog niet eens gezellig maar kan je wel wat van je huisje maken. Voor een eengezinswoning met een leuk tuintje (wat toch wel onze wens is) moet je wat dieper in de buidel tasten. Een prijs van € 180.000 is dan al snel gevraagd.

Ik kan niet wachten tot we gaan samenwonen. Met al mijn uitzet die wij op dit moment hebben, kunnen we echt wel al een huis en vooral keuken mee vullen. Wel lijkt het mij moeilijk om de uiteindelijke stap te gaan zetten. Je hoort van veel jongeren dat dat niet zo moeilijk is, maar dat lijkt me juist het ergste van allemaal. Mijn vriend ziet vooral op tegen de papieren ronslomp die ontstaat. Dat interesseert mij weinig. Mij gaat het om mijn ouders en niet te vergeten mijn lieve hond. Tuurlijk moet iedereen die stap zetten en dat zal ik ook doen met alle plezier. Maar elk voordeel heeft ook duidelijk zijn nadeel. Toch ben ik benieuwd naar de uitkomst van Johan Cruijff’s gezegde: “Elk nadeel heeft ook z’n voordeel.”

• Geen zeurende ouders meer over je kamer?
• Het niet meer van te voren hoeven melden waar je het weekend doorbrengt i.v.m. het boodschappenlijstje?
• Lekker zelf kunnen bepalen wat je gaat eten?

Ik ben benieuwd hoe mijn uitzet gaat verlopen. Mochten er veranderingen plaatsvinden dan laat ik jullie uiteraard meegenieten op mijn weblog.

Filed under: Jongeren, Naoom   |  Leave a Comment

Hiep Hiep Hoera

20Sep07

Het is vandaag 20 september…. de dag dat ik 22 jaar ben geworden. Ik voel me niet echt 22, maar moet wel zeggen dat het best oud klinkt. Mensen om me heen zeggen nu ook steeds op naar de 25!!! Alsjeblieft nog niet, dat klinkt helemaal oud, hahaha.

Een leuke verrassing was het toen ik vanmorgen naar beneden kwam. Mijn ouders hadden de kamer versiert en mijn hond had haar eigen slinger om zich heen. Ondanks dat er verder niemand thuis was, mijn ouders waren al naar het werk, was dat toch een leuk cadeautje.

Vanavond komt een deel van de visite, zaterdag de rest. In totaal dus drie dagen feest, want afgelopen zaterdag was ik al verwend door mijn vrienden. Voor dit moment kan ik nu nog alleen maar dromen van een lekker stukje slagroomtaart die vanavond wordt aangesneden.

Ik durf het bijna niet te zeggen; maar op naar de 23!

Filed under: Naoom   |  1 Comment